Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015

Καλοκαιράκι - Κεφάλαιο 1ο

Το καλοκαιράκι είναι η αγαπημένη μου εποχή. Όχι το καλοκαιράκι σαν εποχή, το καλοκαιράκι σαν καλοκαιράκι. Τότε που οι συνθήκες επιβίωσης απαιτούν τα ρούχα να λιγοστεύουν και η απόχρωση της επιδερμίδας να αλλάζει. Τότε που μπορείς να γευτείς τη θάλασσα και το απέραντο γαλάζιο να φαίνεται θολό μέσα από την ανικανότητά σου να δεις καθαρά μέσα του. Οι παλμοί της καρδιάς, να βαράνε ένα γρήγορο τέμπο και τα χέρια να πλατσουρίζουν δυνατά στις άρσεις. Η κολλημένη άμμος στα πόδια σου και γενικά παντού, σε βιάζει να πάρεις λίγο καλοκαιράκι σπίτι σου. Να ίπτασαι ανάσκελα και με κλειστά τα μάτια, πάνω στον υγρό κόσμο και το κυματάκι να παρασέρνει το κορμί σου ανάλογα με τις ορέξεις των αέρηδων και των ρευμάτων. Ακόμα και μέσα στο γραφείο παλεύετε αφού όταν θα βγεις έξω θα είναι ακόμα μέρα• κι αν είσαι και από τους τυχερούς όπως εγώ, προλαβαίνεις και μια γρήγορη βουτιά, έτσι για να ξεπλύνεις με αρμύρα και ιώδιο το όλο ανώφελο της ημέρας.

Φέτος το αλισβερίσι με τη θάλασσα άνοιξε πολύ όμορφα, στην παραλία Αμμούδι δίπλα στο Δαμνόνι. Μία παραλία μάγισσα, που καθώς την πλησιάζεις σε μαγεύει με τα γαλαζοπράσινα νερά της. Στη συνέχεια αναλαμβάνει δράση το ψιλό-ψιλό βοτσαλάκι που κάνει ένα σαγηνευτικό μασάζ στις πατούσες σου. Το αεράκι με τη σειρά του, σου τραγουδάει στα αυτιά και σε πείθει σε δευτερόλεπτα να ξεφορτωθείς ότι περιττό αγκαλιάζει το σώμα σου. Πρέπει να νιώσεις τις δονήσεις σε όλο σου το κορμί. Καταλήγεις μέσα στο γαλάζιο και θυμάσαι πώς είναι να είσαι ζωντανός.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου